Prolog

Szłam przez park, wracając do Maxa. Uczył mnie matmy, nienawidzę jej i nie rozumiem. Jutro mam ważny sprawdzian więc wypadało coś skumać. Pora była już późna, więc na zewnątrz było ciemno. W oddali zobaczyłam grupkę kolesi siedzących na jednej z ławek. Zaczęłam iść szybciej, aby szybciej koło nich przejść. Niestety.

-Ej, mała nie szwendaj się tak późno sama. - usłyszałam śmiechy, jednak niezareagowaniem.

- Ale bym cię przeleciał. - jeden z nich zaczął gwizdać. 

- Słuchaj kolego. - odważyłam się podejść, jednak wtedy moje nogi się ugięły. - Zayn? - patrzyłam na niego z niedowierzaniem.

- Kolo, ty ją znasz? - szatyn z uniesioną grzywką szturchnął Zayna - mojego chłopaka.

- Cześć kochanie. - usiłował mnie pocałować, lecz odepchnęłam go.

- Co ty tu robisz? - patrzyłam mu w oczy, jego źrenice były nienaturalnie rozszerzone. - Co ty do cholery brałeś? - uniosłam głos.

- Kochaniutka, on już z kilka tygodni tu z nami przesiaduje i codziennie bierze. - jeden z nich się odezwał a mi jakby świat się zawalił. Miałam chłopaka narkomana. 

- Dlatego nie odbierasz ode mnie telefonu, dlatego gdy się spotykamy jesteś agresywny, bo jesteś na głodzie! Dlaczego mi nie powiedziałeś?! - poczułam łzy spływające po moim policzku. 

- Lily. - złapał mnie za rękę. 

- Puszczaj! - wyrwałam mu się i pobiegłam. W tle słyszałam tylko jego krzyki. 

*

Obudził mnie budzik, choć praktycznie całą noc nie spałam. Ciągle zadawałam sobie jedno pytanie: Jak Zayn mógł się tak zmienić? Przecież on był ideałem, nie pił, nie palił, prawie w ogóle nawet nie imprezował. Przez 3 lata naszego związku tylko dwa razu uprawialiśmy sex, bo ciągle twierdził, że sex w związku nie jest ważny. Każdego faceta w jego wieku pociąga sex. Na prawdę ideał. 

Wyszłam z domu i udałam się wprost do szkoły. Pod szkolną bramą czekał Max. 

- Hej mała. - ucałował mnie w policzek.

- Cześć. - rzuciłam.

- Co jest? - dziwne by było gdyby nie zauważył mojego złego humoru.

- Wczoraj gdy wracałam od ciebie, widziałam Zayna z innymi chłopakami, był naćpany. - spojrzałam na niego przez załzawione oczy.

- Co za skurwiel. - zacisnął szczękę. 

- Muszę do niego iść. - zdezorientowana rozejrzałam się dookoła.

- Nigdzie nie idziesz, masz zostać w szkole. - złapał mnie za ramiona. 

- Zostaw mnie ! - krzyknęłam i wyrwałam się z uścisku Maxa. Zaczęłam iść w kierunku domu Zayna. Musiałam z nim na spokojnie porozmawiać, choć nie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Może znów będzie naćpany, a może jednak będzie czysty, lecz agresywny. Znalazłam się niedaleko domu Zayna, zauważyłam trzech kolesi wychodzących z jego domu. Jednego rozpoznałam, był wczoraj razem z moim chłopakiem w parku. Weszłam do środka bez pukania, w domu panowała cisza. Weszłam do salonu, lecz kiedy zobaczyłam ten obraz, żałowałam, że w ogóle tu przyszłam...

________

prolog taki krótki, ale tylko żeby narobić wam smaku. 

mam nadzieje, że wam się spodoba i ocenicie go. :) 

czytasz? komentuj, a dodasz motywacji!